Recensie: Hard hart van Ish Ait Hamou

Hallo

Vandaag heb ik eindelijk weer een recensie voor jullie. Vanaf nu zullen er vaker recensie online komen. Ik ga het nu hebben over de debuutroman van Ish Ait Hamou. Je kent Ish misschien wel als danser en als jurylid van So You Think You Can Dance. Hij heeft in 2014 ook zijn debuutroman uitgegeven. En heeft op dit moment zelfs al drie boeken op zijn naam staan.

Auteur: Ish Ait Hamou
Uitgevrij: Manteau
Uitgeefdatum: januari 2014
Aantal pagina's: 160 pagina's

De jonge Tom Macleigh laat de bedrukte sfeer van zijn ouderlijk huis en de voorspelbaarheid van zijn saaie provinciestadje achter zich om te gaan studeren aan de universiteit van Boston. In de anonimiteit van de grootstad bloeit de teruggetrokken jongeman langzaam open: hij staat op eigen benen, maakt enkele intrigerende nieuwe vrienden en komt in de ban zijn bloedmooie studiegenote Rachella. verlegen als hij is, durft Tom haar niet aan te spreken en verliest hij zich in dagdromen. Hij krijgt ook steeds meer af te rekenen met onverklaarbare woedeaanvallen waarin hij het contact met de werkelijkheid verliest. Maar wanneer Rachella een donkere periode doormaakt, blijkt hij toevallig de juiste man op de juiste plaats. Ze groeien gaandeweg naar elkaar toe. Wordt de liefde voor Rachella zijn redding of zijn ondergang?
bron: de achterflap van het boek.

Het verhaal is op een bepaald vlak wel ontroerend. Er is iets met Rachella en dat zet je wel aan het denken. Er worden vriendschappen gevormd er ontstaat een relatie. En dit geeft het wel een gevoelig kantje. Maar dit was echter nog niet direct aanwezig in het begin van het verhaal. De vriendschappen komen wel allemaal natuurlijk over en het lijkt dus niet alsof ze gemaakt zijn. Waardoor het verhaal toch al een beetje echter begint te lijken.

In het begin van het boek had ik echter wel het gevoel dat het een heel oppervlakkig verhaal ging worden. Je werd niet echt in het verhaal gezogen en je kon je ook niet heel goed meeleven met de personages en de gebeurtenissen.  Dit kwam pas voor mij naarmate je het einde naderde. Toch bleek dit boek geen oppervlakkig liefdes verhaal te worden. Je krijgt het perspectief van een jongen die gewoon bij een meisje wilt zijn. En voor hem is dat meisje Rachella. Er gebeurd echter iets met haar, waardoor ze daarna pas aandacht geeft aan Tom. Dit was voor mij het moment dat het verhaal pas echt begon. Toch was een van de belangrijkste elementen voor het verhaal al gepasseerd.

Het is ook een heel kort verhaal, waardoor je weinig ontwikkeling zag in de personages. Dit is natuurlijk te begrijpen bij een boek dat minder dan 200 pagina's telt. Maar ik denk dat ook dit er soms voor zorgde dat ik me niet heel goed kon inleven, omdat je de personages niet echt heel goed leert kennen. Dit was dus een minder puntje van het boek.

En een van de meest positieve elementen van dit boek vond ik de plotstwist op het einde. Helemaal op het einde gebeurt er iets waardoor je toch wel even met je mond vol tanden komt te zitten. En dit heeft er voor gezorgd dat ik de andere mindere puntjes zoals de oppervlakkigheid en de ontwikkeling van de personages even vergat. Het einde was zelfs zo sterk dat ik lang heb getwijfeld of ik het verhaal een 3 of een 4 op 5 zou geven. Ik heb dan uiteindelijk gekozen voor een 3,5 op 5.

Ik heb begin dit jaar het tweede boek van Ish, namelijk Cécile, gelezen. Ik was helemaal ondersteboven van dit boek en vond het geweldig. Ik had dus ook de drang om de andere boeken van Ish ook te lezen. Dit boek was in vergelijking met Cécile wel minder, maar is zeker te moeite waard om te lezen. Zeker omdat het een redelijk kort boek is.

Je kan me ook vinden op sociale media zoals Goodreads, Twitter en Bloglovin'
Hopelijk tot de volgende keer,
Evi





Reacties

  1. Ik ben helemaal akkoord met de mening over het begin van het verhaal. In het begin lijkt het boek een standaard verhaal te worden en inderdaad ook oppervlakkig wat ik niet altijd erg vind maar hier was alles een beetje droog. Achteraf blijkt dit allemaal niet zo te zijn want het verandert in een topverhaal. Het werd een heel boeiend verhaal en zeker ook een origineel verhaal. Over de lengte van het boek heb ik een heel ander mening. Ik persoonlijk lees liever iets kortere boeken en juist omdat alle karakters minder tot in de details beschreven werden bleef mijn aandacht bij het verhaal en was ik niet afgeleid door lange beschrijvingen. De lengte heeft er voor mij voor gezorgd dat ik het zeer vlot kon lezen zonder al te veel onderbrekingen. Ik kon dan ook beter in het verhaal op gaan. Zoals ook hierin vermeld waren er zeer goed uitgewerkte emoties aanwezig. Alles leek inderdaad heel echt te zijn zoals de vriendschappen. Dit zorgde voor meerdere kippenvelmomenten. Ik ben het dus voor een groot deel eens met deze recensie. En het is zeker een boek wat ik aan iedereen kan aanraden, zeker ook voor mensen die niet van lezen houden en liever korte verhalen lezen.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Ben ik terug? En wat is er dan allemaal gebeurd?

Recensie: De paardenfluisteraar van Nicholas Evans